04
sep-2016

8 weken verder

Kuala Lumpur   /  

8 weken, het is een cliché maar ik gebruik hem toch, ‘wat vliegt de tijd’. Dus ook hier in KL hebben we er last van dat de tijd voorbij vliegt.
De eerste twee weken duurden voor ons gevoel lang, maar de laatste weken zijn ontzettend snel voorbij gegaan. Vandaar natuurlijk dat we geen tijd hebben gespendeerd aan het schrijven van de blog.

Ja, wat is er anders geworden in de laatste weken, we eten nog steeds elke middag en avond buiten de deur. Dat gaat waarschijnlijk veranderen als we een plekje voor ons zelf hebben. Want we wonen nog steeds in het appartement van het bedrijf, maar we hebben deze week te horen gekregen dat het visum is goedgekeurd en het nog ‘maar’ 7- 10 werkdagen duurt voordat ik het op kan halen.

Voor dit visum moet ik naar Lubuan vliegen, een eiland voor de kust van Borneo waar het visum wordt afgegeven. Indien ik het visum heb ontvangen, wordt voor Rem het visum afgegeven en kan hij het op gaan halen. Dit zijn nieuwe regels en helaas kunnen we op deze manier niet samen vliegen. Maar ik denk dat Rem wel een nachtje blijft om te duiken of te snorkelen als hij er toch is. ☺

Inmiddels zijn we met het werk sinds vorige week verhuisd naar een nieuw kantoor aan de overkant van de straat, voordeel van dit kantoor is dat ik aan het einde van de dag geen ijspegel aan mijn neus meer heb hangen. Buiten is het elke dag boven de 30 graden en binnen stellen ze de airco in op 10 graden.
We hebben nu een prachtig hoekkantoor in een groot gebouw waar ook andere bedrijven zijn gevestigd. En het kantoor staat nu echt binnen 2 minuten lopen van de metro, dus dat scheelt veel lopen in de warmte in de ochtend en in de avond. Verder zit ik niet zoveel op kantoor, ik heb veel afspraken buiten de deur en dat wil hier zeggen, veel afspraken in koffietentjes, die hier overal te vinden zijn. Leuk is dat ik heel veel mensen leer kennen hier in KL en in Singapore, waar ik ook veel afspraken heb, die me veel kunnen vertellen over de e-commerce markt hier en hoe er business, zaken gedaan wordt in de verschillende landen.

kantoor

As ik terug kom van het werk loop ik vaak even langs het zwembad of ik er nog bekende zie, en vaak tref ik Rem lezend of slapend aan bij het zwembad. Moe maar voldaan van het zwemmen en zijn dagelijkse work-out in de gym.

8weken-2

Waar we in NL aan elkaar vroegen wat te eten en wie kookt er? Zeggen we nu elke dag, waar gaan we eten? Brickfield, Little India, zit hier om de hoek, dus we zijn al een trouwe klanten van verschillende Indiaase restaurantjes. De een heeft een heerlijke spinazie pannenkoek en gekruide bloemkool op het menu, en bij de ander kunnen we heerlijk buiten zitten onder een ventilator en lekker de hele avond tafelen met Indiaas gekruide frietjes, een curry van aubergine met supervers krokant naanbrood.
We hebben al een aardig Remko & Nicole foodtrail database opgebouwd in de weken dat we hier zijn van alle plekjes waar je heerlijk kan eten. Maar dat zal denk ik niemand verbazen en ook foto’s dat onze telefoons vol staan met foto’s van verschillende borden met eten, ook dat al niemand verbazen.

8weken-3

Het leuke is dat we ook al twee cursussen fotografie gehad, eentje was “street photography”, hoe herken je mooie objecten, situaties en omgevingen en hoe leg je deze zo prachtig mogelijk vast. Dat was zeer interessant en onze trainer Andrew is een echt grappenmaker en we hebben de gehele middag geboeid geluisterd en gelachen.

Dus hebben we meteen maar ook een vervolgcursus geboekt, dat was een hele dag theorie en een middag praktijk in de studio hier in KL. Daar werden onze zaken duidelijk over fotograferen die noodzakelijk zijn wil je het fototoestel een keer uit de automatische stand halen.
De trainer, Andrew is een echte stand up comedian en we hebben de hele dag in een deuk gelegen tijdens deze workshop.
En we hebben ook nog veel geleerd, weer een nieuwe mooie wereld die voor ons open ging en omdat we toch wel op mooie plekken komen en nog gaan komen waar we foto’s kunnen schieten was dit een waardevolle dag met veel inzichten en praktijk lessen.

Dus waarschijnlijk zal de kwaliteit van de foto’s omhoog gaan in de komende tijd omdat we het geleerde in praktijk gaan brengen en o, ja ook een nieuw camera zal daarbij zeker helpen, die Rem heeft gekocht. Nu hebben we allebei een eigen camera om onze belevenissen vast te leggen.

8weken-6

Nog een leuk verhaal wat we hebben meegemaakt in de laatste 8 weken.
Bij de overstap vanaf AMS naar KL in Doha kwamen we mensen tegen in de rij bij de paspoort controle die een rondtrip hadden gemaakt door Europa en als laatste Amsterdam hadden aangedaan.
We kwamen aan de praat en hij vertelde ons dat hij pastoor was in een kerk in Damansara en als we zin hadden konden we een keertje langs komen, maar ook als we ergens hup bij nodig hadden konden we contact met hem op nemen. Hij gaf ons zijn kaartje, om maar meteen van de gelegenheid gebruik te maken hebben we de eerste maandag meteen gemaild vanaf mijn werkadres om gegevens uit te wisselen. Maar goed, de afgelopen weken zijn zo snel verlopen en zijn we veel op pad geweest dus een afspraak hadden we nog niet gemaakt om elkaar weer te zien.

Toen ik een dagje thuis aan het werk was zijn Rem en ik samen aan de overkant in het kantoorgebouw gaan lunchen. Daar sprak een man ons aan die bij de Rabobank werkte, hij dacht dat Rem een Nederlander was, te zien aan zijn lengte. Nou, dat was een goede veronderstelling!
We hebben met z’n drietjes onze lunch gegeten en hij vroeg of we zin hadden om mee te gaan naar een evenement. Maar dat was niet deze zaterdag, maar een andere zaterdag, hij zou ons Whatsappen. Tuurlijk antwoordde we, we zijn hier en altijd leuk om nieuwe mensen te ontmoeten en ervaringen op te doen. Telefoonnummers uitgewisseld en we zien het wel dachten we, maar we vroegen ons later of had deze man het ook over een kerk gehad?? Of hadden we dat allebei niet goed of half verstaan?
In de week erna kregen we een appje of we meegingen naar, ja, goed gelezen, de kerk. Hij zou ons ophalen bij de metro om 16.15 uur, 2 stations verder bij ons vandaan en ook zouden we wat gaan eten. Okay antwoordde we, tuurlijk wij zijn om het tijdstip op de afgesproken plaats.

Meteen zeiden we tegen elkaar dat we als we deze uitnodiging aan hebben genomen we contact op moeten nemen met de pastoor van de kerk om ook met hem een afspraak te maken. Wel zo netjes.

Maar goed, wat doe je aan? Is er airco en moet je je fleecedeken meenemen als de airco staat te blazen op 18 graden? is het warm , is het buiten, wat gaan we überhaupt doen? Dus maar nette kleren aangetrokken en schoenen i.p.v. slippers. Spannend!

Dus natuurlijk (!!) kwamen we op tijd aan en Kao, onze gastheer kwam net aanrijden en konden meteen instappen. Na wat gebabbel over de Olymische wedstrijd van de badmintonner van Maleise tegen China kwamen we aan bij een immens groot gebouw, geen kruis op het dak maar een gewoon groot gebouw.

4.000 duizend mensen kon deze kerk herbergen, het is een methodistische kerk met opvang voor gehandicapten en minder bedeelden door de week heen en in het weekend hebben ze zondagsschool (maar ook op zaterdag) en klaslokalen vol met kinderen in alle leeftijdscategorieën. Kao leidde ons door de hele kerk met al zijn zalen en zijn klaslokalen en iedereen die hij kende moesten we natuurlijk de hand schudden. De kerk was opgericht door 3 founders. Hij kwam de penningmeester tegen en nog wat andere mensen en bij het vijfde koppel, vertelde hij enthousiast dat dit een van de founders was.

8weken-4

We zaten zo vol van alle indrukken en ik schudde de hand en stelde me uiteraard netjes voor. Zijn eerste reactie was, I know you, nee, zei ik, kan niet, ik ben net aangekomen in KL en ben hier nog nooit geweest.
Hij zei: ‘I know you’ sorry zei ik weer. Hij vroeg me waar ik werkte en ik vertelde dat ik net getart was bij Delaware Consulting. Ineens na een aantal minuten, en voor mij een veels te lange durende situatie, hoorde ik, hoog achter, Rem zeggen, Airport!

En ineens was het kwartje daar en ik sloeg mijn handen voor mijn mond, natuurlijk riep ik, het airport in Doha!! Daar hadden we elkaar gesproken en gegevens uitgewisseld bij de bagageband. Gelukkig had ik het al warm, dus warmer kon niet.
Tja, at the end, ze lijken allemaal ook wel erg veel op elkaar…

Maar het was een enorme verrassing en Kao onze gastheer was zo verbaasd, echt zó verbaasd, en iedereen moest natuurlijk lachen om mijn natuurlijke reactie en uitroep. En het verhaal werd die dag nog vaak herhaald.

Dus meteen mee naar zijn vrouw om te laten dat we in de kerk waren, kortom een prachtige ontmoeting! Hij vroeg of we bij hem wilde zitten in de kerk, maar Kao vertelde ons dat we dan niets zouden zien omdat we helemaal vooraan zouden zitten.

De kerk was een belevenis, zang, grote concert beeldschermen, een innemende optreden. Een prachtige zaal, het leek wel een bioscoop zaal, heerlijke stoelen, goede verlichting en een groot podium, kerk 3.0 zeg maar.

Iedereen die voor de eerste keer hier was werd verwelkomd en moest gaan staan, bij het begin van de mis, van voor en achter kwamen ze allemaal naar je toe om een hand te schudden en je welkom te heten. Ook kregen we een tasje met DVD en een voucher voor koffie en wat lekkers.
Pfoe en dat allemaal op een zaterdagmiddag in KL. Daarna hebben samen met Kao, zijn vrouw en zoon nog wat gegeten in een van de beste eend restaurants in de buurt volgens Kao, dat wil zeggen buiten restaurantje op plastic stoeltje. Het was wel erg lekker en gezellig met een tafel vol eend en groenten.
Daarna heeft hij ons snel afgezet bij de metro, want de wedstrijd om het goud voor MY met badminton moest gespeeld worden. Wat was dat een prachtige dag, we waren zeer tevreden, want wat hebben wij genoten van deze bijzondere dag.

8weken-1-2

Nu hebben we inmiddels de tweede uitnodiging op zak en gaan we op 3 september op uitnodiging van de pastoor die we in Doha hebben ontmoet weer naar de kerk en zijn we daarna bij hen thuis uitgenodigd. Wie had dat gedacht dat we ons nog ooit zouden bekeren?

1

 likes / 0 Comments
Share this post:

Archives

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec