Namibië

[google-map-sc width=”200″ height=”200″ align=”right” zoom=”4″] 7 april 2005

Namibië , Lüderitz

Drie dagen zijn we op safari geweest in het Kgalagadi Transfrontier Park.
De wegen in het park waren niet allemaal even goed en we zijn bijna de auto uitgetrild maar daar stond tegenover dat we wel wat hebben gezien, jakhalsen, gemsbokken, elanden, wildebeasts, en zelfs cheeta’s door onze mooie nieuwe verrekijker.
Op onze tweede dag toen er grote donkere wolken boven het park hingen en we ervan uit gingen niets meer te zien, lagen daar opeens twee mannetjesleeuwen.
Na een tijdje door onze verrekijker te hebben gekeken en een paar foto’s op afstand te hebben gemaakt stonden ze opeens op en liepen ze over de weg naar een drinkplaats in de buurt.
De gehele tijd hebben we achter ze aan gereden en een paar foto’s gemaakt. De leeuwen waren ontzettend imposant en het blijven roofdieren dus het was erg spannend….ik heb elke keer het raampje dichtgedraaid toen ze wel erg dichtbij kwamen….

De volgende dag gingen we voordat we vertrokken nog even een ochtendsafari maken.
We hadden bedacht om een half uurtje te rijden en dan om te keren omdat we die dag nog een flinke tocht voor de boeg hadden. Toen we omgedraaid waren en de laatste drinkplaats in zicht kwam stonden daar vier vrouwtjesleeuwen te drinken, nog net de tijd om één foto te maken en daarna liep ze weg en gingen op een heuvel liggen slapen. Het park heeft zijn naam echt eer aan gedaan, want het staat bekend om z’n ‘Lions of de Kalahari’!

De volgende dag bij de Fish River Canyon hadden we minder geluk, want binnen 5 minuten en 3 foto’s, barstte daar het onweer los en zijn we verder (moeten) rijden.
Dus onze tocht gaat sneller dan we dachten en we hebben nu al weer twee nachten in Lüderitz geslapen en vertrekken vandaag naar het Namib Naukluft Park, op naar de duinen.

Gisteren zijn we nog naar Kolmanskop geweest, het spookstadje hierbij Lüderitz waar ze rond 1908 de eerste diamanten hebben gevonden en er in de volgende jaren een heel stadje ontstond. Dit stadje is tegenwoordig verlaten en de huizen die er nog staan zijn bijna verdwenen onder het opwaaiende duinzand. Overal in de omgeving staat dat je niet van de weg af mag omdat er schijnbaar toch nog diamanten liggen.

Gisteravond onder het eten hadden we nog het idee om met een zeef en een schepje ’s nachts het ‘Sperrgebiet’ te betreden. Maar vannacht lagen we zo lekker in de auto te slapen met uitzicht op de zee dat we de hele diamanten zijn vergeten….

 

Vorige bericht < De reis is begonnen!

Volgende bericht > Ook niet warm

 

[nggallery id=15]