15
apr-2012

Colaatje duurder dan een volle tank benzine

Geen categorie   /  
[google-map-sc width=”200″ height=”200″ align=”right” zoom=”10″]Het is niet te geloven, het is echt niet te geloven, een tank benzine van 61 liter kost welgeteld en omgerekend naar de officiële koers: 1,05 euro.

We zijn dan ook in Venezuela, eerst dachten dat we het land om een of andere reden niet in mochten. Maar nee hoor, paspoorten werden netjes afgestempeld.

De douane voor de auto was dicht omdat het zondag was, dus daar hoefden we niets mee te doen en opeens na 2 uur in de verzengende hitte om Colombia uit te komen, stonden we over de grens in Venezuela.

Grensovergang Colombia - Venzuela

Grensovergang Colombia - Venzuela

Niemand die van de reizigers die we tegengekomen zijn op onze reis, was in Venezuela geweest. Allemaal kwamen ze uit of gingen door naar Panama. Spannend om een land binnen te gaan waar we niet zoveel van weten, behalve dat de president Chavez aan de macht is en deze niet overal geliefd is, niet bij de buurlanden zoals Colombia en niet in Amerika en Europa. Vrienden zijn Cuba, Bolivia en China.

De eerste 100 km was de weg slecht en gaten zo groot en diep als putdeksel zaten overal. Dus de weg duurde wat langer dan gepland. De weg was aan weerskanten droog en dor en het leek in eerste instantie wel Afrika, maar hoe verder we het land inreden hoe groener de begroeiing langs de kant van de weg.

Oude auto’s die we alleen kennen van films uit de jaren 50-60 rijden hier rond als taxi’s. De kofferbak kan niet meer dicht, de bumpers hangen er half aan, de deuren kunnen er op ieder moment uitvallen maar rijden doen ze nog. Overal verkopen ze langs de kant van de weg, olie. Olie in alle soorten en maten voor al deze oude auto’s die nog rijden.

Welkom in Venezuela, oude auto's die dienstdoen als taxi

Welkom in Venezuela, oude auto's die dienstdoen als taxi

Net zoals in Cuba (Fidel) staat Chavez op veel borden langs de kant van de weg afgebeeld. Handenschuddend van mensen en lachend in de camera kijkend, als hij weer een nieuw ziekenhuis opent, de weg laat repareren of een speeltuin laat aanleggen. Maar verder lijkt het land totaal niet op Cuba. Wij hadden gezien de verstandhouding met Amerika verwacht dat het land weinig tot niets met Amerikaanse bedrijven te maken zou willen hebben maar niets is minder waar. Ik denk dat we hier nu al meer Mc Donalds tegen zijn gekomen dan in de gehele rest van Zuid-Amerika.

We zijn een keer aangehouden en moesten alle papieren laten zien, de agenten waren zeer geïnteresseerd in onze reis en de reisboeken kwamen er aan te pas om te laten zien welke route we hadden afgelegd. Dat we beide geen Spaans spraken vonden ze erg bijzonder gezien onze reis. Maar verder waren ze heel aardig, net zoals de overige Venezolanen overigens.

Als je denkt dat Italianen luidruchtig zijn, nou hier kunnen ze het beter. Ze schreeuwen hier letterlijk tegen elkaar, hierbij vergeleken fluisteren de Italianen. Je kan een gesprek van 5 tafeltjes verder horen (en als we Spaans konden hadden we het ook nog kunnen verstaan :-)).

In de Ford garage, (ja, we hebben de Fjord weer verwend), hebben we een zeer interessant gesprek gehad met de eigenaar. Hij had gestudeerd in de US en sprak vloeiend Engels, het gesprek was zeer verhelderend over de huidige gang van zaken in Venezuela.

Chavez op de borden langs de kant van de weg

Chavez op de borden langs de kant van de weg

Wist je dat?
– Venezuela de meeste olievoorraad van de wereld heeft? (volgens Chavez)
– Chavez een bloedhekel aan de US heeft, maar de US de grootste afnemer is van deze olie en indien the US geen olie meer afneemt het land failliet gaat?
– Chavez een beleid voert dat de US tevreden stelt maar onder de oppervlakte er een socialistische staat net zoals in Cuba van wil maken
– Er twee valuta gelden, een officiële koers van 4,5 Bolivianos tegen 1 dollar en een zwarte markt koers van 8,5 Bolivianos tegen 1 dollar
– Chavez alles kan nationaliseren als hij hier zin in heeft, dit is gebeurd met de melkindustrie en deze is nu helemaal om zeep geholpen en is er bijna geen verse melk meer te krijgen in het land
– 70% van de producten in het land wordt geïmporteerd er is weinig eigen productie
– De benzine zwaar wordt gesubsidieerd door de staat
– Chavez de tol heeft afgeschaft in heel het land en de tolhuisjes er verlaten bij staan?
– Politie wel langs de kant van de weg staat, maar liever met mobieltjes aan het spelen is dan het controleren van auto’s
– Er geen snelheidslimiet is op de wegen

De wegen vanuit de eerste stad Maraicabo, waar we hebben geslapen, zijn beter geworden en dit is de eerste stad van Zuid-Amerika die het meeste op Amerika lijkt. Brede tweebaanswegen, fastfood tenten en veel shoppingmalls. Van de prijzen in het land vallen we achterover, benzine is bijna gratis, maar producten in de winkel zijn duur zoals frisdrank, brood en overnachtingen idem dito.

Gelukkig hebben we nog wat dollars en kunnen deze wisselen tegen de gunstige koers. We zijn van Maracaibo naar het schiereiland Punto Fijo gereden waar alles belastingvrij was, daar werden alle elektronische spullen verkocht die je maar kan bedenken, alle kleding van bekende buitenlandse merken en overal drankwinkels. Hier hebben we lekker een hotel met zwembad opgezocht en heerlijk afgekoeld.

Na deze overnachting hebben we nog even gestopt bij een duinformatie langs de kant van de weg en zijn daarna richting het Nationale Park Henri Pittier gereden. Na een pittige 1,5 uur haarspeldbochten was daar eindelijk de beloning, een stadje aan de andere kant van de bergen, gelegen aan de Caribische zee, Puerto Colombia. Hier zijn we neergestreken voor een lekker relaxdagje in een Pasado met zwembad gecombineerd met wat uurtjes aan het heerlijke strand.

Strand in Harri Pittier National Park

Strand in Harri Pittier National Park

Onderweg hebben we nog een roadblok gehad, een vreedzame demonstratie. Enkele demonstranten hadden grote blokken hout als wegversperring neergelegd en in de brand gestoken. Dus geen enkele auto kon er meer langs. Uiteindelijk kwam de ME er aan te pas, er werd wat overlegd en uiteindelijk na 1,5 uur konden we weer verder en reden we inmiddels door smeulend hout door. We kwamen erachter dat dit een demonstratie was tegen Chavez, en dit gebeurd nogal regelmatig hebben we vernomen.

Vanaf het strand naar Caracas, nou dat hebben we geweten, de weg er naar toe was prima, vierbaanswegen, geen tol, geen gaten in de weg. Toen we Carcacas inreden liepen we in een file vast. Nou, 4 uur later stonden we nog in de file en hadden we hemelsbreed zo’n 15 km afgelegd, de stad is te druk met teveel auto’s. Benzine is bijna gratis dus iedereen heeft ook een auto. Of het kwam omdat het vrijdag was weten we niet. De stad zelf is niet echt de moeite waard, en daarom rijden we weer wat verder richting Barcelona, naar Santa Fe.

[ngg_images gallery_ids=”103″ display_type=”ds-nextgen_royalslider”]

0

 likes / One comment
Share this post:

Archives

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec