05
mrt-2012

De Fjord niet populair in Peru

Geen categorie   /  
[google-map-sc width=”200″ height=”200″ zoom=”8″ align=”right”]Na onze avonturen bij de Machu Picchu zijn we afgereisd naar Nazca, met onderweg nog een tussenstop in Soraya (een camping bij een hotel/restaurant). Vanuit Machu Picchu was dit een ontzettend mooie rit van de groene heuvels en bergen met kleine dorpjes, naar de droge woestijngronden waar alleen de cactussen stand houden in de droogte.

Nazca staat bekend om de geogliefen en tekeningen in het zand. Het was voor ons een mooie stop op weg naar de kust. De tientallen figuren van dieren, honderden geometrische vormen en duizenden lijnen en lijnenspellen zijn in het woestijnzand van de hoogvlakte van Peru, in Nazca, lang bewaard gebleven. De hoogvlakte is een van de droogste gebieden op aarde met een gemiddelde jaartemperatuur van 25 graden Celsius. Het is er bijna altijd windstil en er valt vrijwel geen regen, zodat de lijnen duizenden jaren bewaard bleven. (bron: wikipedia).

Alleen vanuit een vliegtuig heb je een goed overzicht van het lijnenspel en zie je de tekeningen in het woestijnzand. Wij hebben op een berg gestaan en naar wat lijnen gestaard, prima begin van de dag!

Onderweg naar Lima, zijn we onderweg nog gestopt bij een echte oase wat van vroeger voor de rijken een vakantieoord was, Huacachina.
Het was hier snikheet en hier kon je allerlei activiteiten ondernemen, zoals sandboarden, buggyrijden op de duinen en zelfs in de woestijn kamperen. Wij zijn snel weer in de Fjord gestapt met de airco aan.

Lima, de hoofdstad van Peru, we hadden een tweede La Paz (hoofdstad van Bolivia) verwacht. Maar deze stad is wat moderner en de enige overeenkomst is de drukte in de stad. We kwamen met schemerdonker de stad inrijden en hebben daar in ee hotel geslapen. ’s Avonds hebben we per voet de stad nog wat verkend.

De volgende ochtend hebben we per auto de stad nog wat verder verkend, de pleinen, de kustlijn en de haven. Lima is een mooie stad wat erg mooi aan de kust gelegen is en het hoogteverschil met de zee was zeer opvallend, heel anders dan Rio vanwaar je uit de stad zo naar het strand loopt. Ook hier zijn de vele kathedralen en pleinen vanuit de Spaanse overheersing nog bewaard gebleven en zijn dat de toeristische trekpleisters van de stad.

De volgende dag zijn we verder gereden naar Trujillo, waar we heerlijk 3 dagen op de camping hebben vertoeft bij het naburige dorpje Huanchaco. We hadden in alle steden al uitgekeken naar een Ford garage en speciaal in Lima rondgevraagd maar niemand kon ons vertellen of er een Ford garage was, dus we waren erg blij dat in Trujillo zomaar een Ford garage tegenkwamen. Dus wij meteen naar binnengereden om onze Fjord na te laten kijken, maar helaas company policy, ze hielpen geen buitenlandse auto’s… Hoe lang we ook bleven aandringen, de vriendelijke heren konden ons niet helpen. We hebben ook in Peru niet veel Ford zien rijden, dus we gaan de auto maar in onderhoud geven in Ecuador.

De tweede dag op de camping, nadat we onze boodschappen hadden gekocht in een grote supermall, voor een ontspannen borrel en diner op de camping. Kwamen we erachter dat de 2,5 liter cola die we zojuist hadden gekocht was ontploft en, ons hele bed onder de cola zat, !@#$%^&*@!#$%!!!!

Slaapzak, lakenzak, kussen en kussenslopen, alles onder de Coca Cola..
Dus alles naar de (snel)wasserij en een nachtje in onze kleren slapen op de matjes.
We hadden ons wat anders voorgesteld van de avond, maar goed de volgende dag was alles weer schoon en het bed weer opgemaakt. We hebben van deze gebeurtenis helaas geen foto’s 🙂

Vlakbij Huanchaco is Chan Chan (zon zon) en weerspiegelt de grootste voor-Spaanse lemen vestiging. Na jaren van opgravingen kwam het hele complex boven de aarde vandaan, wat een oppervlakte heeft van bijna 20 vierkante kilometer. Dit complex en bijbehorend museum hebben we bezocht. Prachtig om te zien hoe ze vroeger in de oudheid al hele bouwwerken maakten van leem, ook hadden ze toen al een vernuftig irrigatiestelsel. Sommige huidige dorpjes kunnen daar nog wat van leren.

Vanuit Huanchaco zijn we naar Mancora gereden. Volgens de Lonely Planet een waanzinnig leuk dorpje aan zee. Het was inderdaad een LP dorpje, wat mooi aan het strand lag en er waren ook campings, helaas niet toegankelijk voor auto’s. De lodges hadden de dollartekens in hun ogen en vroegen belachelijke prijzen.

Uiteindelijk een camping (lees: braakliggend terrein) gevonden en daar hebben we overnacht. De dag ervoor hadden we pech dat onze slaapzakken in de was zaten, nu dreven we onze auto uit, zo warm was het. Buiten konden we ook niet zitten want daar werden we opgevreten door kwaadaardige muggen en in de auto was het snikheet. Dus toen hebben we maar een paar grote flessen bier gedronken, zodat we uiteindelijk toch wel zouden slapen. Rem heeft de halve nacht met zijn hoofd op de voorstoel gelegen, met de blower aan.
Uiteindelijk werd het licht en zijn we zo snel mogelijk gaan rijden, op naar Ecuador!

[ngg_images gallery_ids=”96″ display_type=”ds-nextgen_royalslider”]

0

 likes / 2 Comments
Share this post:

Archives

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec