06
mei-2005

Droom

Geen categorie   /  

Botswana , Maun

Vannacht droomde ik dat we met onze Nissan Sani in de Okavanga Delta vast zaten in het water. Omdat Rem dacht dat het niet zo diep was…(hoe diep kan het zijn als er gras groeit!?)
Eén wiel was al niet meer zichtbaar en de andere deden helemaal niets meer…
Toen de Nissan eenmaal van de eerste schrik was bekomen omdat er water onder zijn kap naar binnen kwam, startte hij weer.
Ons autootje deed zijn uiterste best maar kreeg steeds geen grip in het water en zakte steeds verder weg. Het rechtervoorwiel konden we al niet meer zien en aan de bestuurderskant kwam het water al naar binnen….

Rem kwam op het briljante idee om de auto lichter te maken en dan eruit te duwen. Nadat we bijna alle spullen op het droge hadden gezet en we alle krachten gebundeld hadden kregen we de auto toch niet van zijn plek af.
Rem werd alleen rood, helaas niet groen…

We waren al te ver van ons kamp af om te lopen en het enige wat we konden doen was wachten op hulp. Het was al aan het einde van de middag en het zou niet lang meer duren voordat de zon zou gaan zakken. Dan zouden we genoodzaakt zijn de tent op te zetten en de auto in het water te laten staan…
Beelden van een drijvende Nissan waar je alleen nog de bumper van ziet bij het wakker worden, zag ik al voor me. Maar ik weet niet wat ik erger vond, de krokodillen en slangen in het water of hier onze tent op zetten.

Maar toen ineens uit het niets, kwam er hulp aan.
(Dat is vast ons konijntje wat aan de spiegel hangt, nog bedankt Sis!)
Hulp in de vorm van twee 4×4’s (Namibiërs) die ook waarschijnlijk niet wisten waar ze heen reden…

Uiteindelijk (ze waren wat terughoudend) hebben ze ons met sleepkabels uit het water getrokken. Volgens Rem had de auto maar een klein zetje nodig…en was het zo erg niet….

Met bewegende ruitenwissers, een haperende motor, een alarm dat over zijn toeren was hebben we onze safari vervolgd.
En nog geen half uur later wisten we helemaal niet meer waar we waren en waren dus écht verdwaald. (We hadden onze hulptroepen achter ons gelaten)
Het werd al donker en ik bedacht me dat ik het voor het eerst echt jammer vond dat ik geen schout ben getrouwd.
Opeens in de verte zagen we koplampen en zijn uiwe teindelijk achter andere 4X4’s aangereden naar ons kamp. We hebben wel eerst gevraagd waar ze heen gingen…

Moe en uitgeput zijn we samen onder de douche gestapt (we hadden nog maar één zaklamp die het deed en er is geen elektriciteit in de kampen)
Opeens hoorde we onder de koude douche die we namen, in de verte het alarm van onze auto afgaan, midden in de bush. De auto was schijnbaar nog steeds niet hersteld van het water-avontuur.

Half aangekleed rennend over de campingsite, één slipper verliezend, naar de auto gehold om het alarm uit te schakelen.
Later met de hulp van twee vriendelijke ZA, (ik ben tegenwoordig van de second opinion)
die al wijn drinkend over onze motorkap hingen, is het alarm ontkoppeld en met de wijze woorden van deze behulpzame mannen:
‘Your car is not a boat’ werd ik wakker en besefte dat dit geen droom was maar gisteren….

[ngg_images gallery_ids=”18″ display_type=”ds-nextgen_royalslider”]

0

 likes / 0 Comments
Share this post:

Archives

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec