30
mrt-2006

Vakantie in eigen land

Geen categorie   /  

30 maart 2006

Zuid-Afrika, Wildcoast

Wat een heerlijkheid! Na 7 weken hard werken (ja, er wordt nog wel gewerkt aan de andere kant van de evenaar…) hebben we een vakantie genomen van 9 daagjes.

Andere mensen gaan skiën in deze tijd, wij zijn naar de zee vertrokken, naar de ´Wildcoast´.
Deze kustlijn hadden we nog niet gezien op onze reizen door SA en deze korte vakantie leek ons een mooie gelegenheid.

Wel op een Remko & Nicole tempo, dus binnen een dag waren we in Durban aan de zee, zo´n 700 km verder en dag twee waren we al aan de ´Wildcoast´.
Onze gasten hadden verteld hoe prachtig het daar was en het dorpje St Johns zo mooi. Wij hadden natuurlijk een voorstelling gemaakt in ons hoofd, mooi dorpje, lekker wandelen…etc. (Naïef tuurlijk, het blijft SA).
Het dorpje Port St Johns was een grote teleurstelling want het was een beetje een (hele grote) dump. Een klein dorpje waar je vooral niet door heen wil lopen en alleen maar het hoognodige gaat kopen in de supermarkt en maak dat je wegkomt.

Daarentegen waren de campings en alle lodges eromheen schitterend gelegen aan een rivier die uitmondde in de zee. Dus nu denken we dat de mensen het niet over het dorpje hadden maar over de omgeving van het dorpje. We hadden een mooie plek aan de rivier, met uitzicht over de rode rotsen die de rivier versieren aan beide kanten.

De volgende dag zijn we verder de ‘Wildcoast’ afgereden, richting Coffee bay. Schitterende weg door de bergen met allemaal gekleurde huisjes in en óp de bergen. (hoe ze er komen, ons een raadsel)
Roze, blauw, groen alle huisjes waren geverfd, een heel mooi gezicht om te zien met op de achtergrond de groene bergen.

Hier waren we weer even echt in Afrika, de schapen, koeien en geiten kwamen staken om de haverklap over de weg, naar de andere kant waar het gras groener leek …?

Gelukkig hadden we geen haast en genoten van het uitzicht en wachten we geduldig tot alle dieren aan de overkant waren aangekomen.
Deze keer hadden we weer geluk met de camping en stonden op een rots uitkijkende over de zee. Weer die bbq aan en weer een flesje wijn…

Maar het blijft Zuid Afrika, in de toeristenfolders wordt altijd ‘The hole in the wall’ genoemd, Een foto van de ´Wildcoast´ met daarop een rots in zee met een gat erin. Dus wij de volgende dag op zoek naar dit gat.
Het zou 9 km verderop moeten liggen maar na zo’n 20 km over een gravelweg vol gaten en met schokbrekers die de schokken niet meer opvangen hebben we de hele weg gestuiterd en wilde we het opgeven.
Uiteindelijk naar het hotel ‘Hole in the wall’ gereden om maar eventjes te vragen waar dat gat nu eigenlijk was. (het hotel heeft niet voor niets deze naam). Het is voor Rem al een hele prestatie om überhaupt de weg te vragen….
Maar gelukkig een receptioniste van het hotel kon ons vertellen dat het zo’n 20 minuten lopen was van het hotel, de weg was die kant op nog slechter dus ze stelde voor om te lopen.
Omdat ook in elke folder staat dat je over de kustlijn kan paardrijden vroeg ik meteen of ze wist waar we dat konden doen. Maar verbazend genoeg kon het in het hotel ook en konden we ook naar het ‘gat’ te paard.
Een ritje van een half uur, een uur, het kon allemaal.

Laten we maar eerst even naar het ‘gat’ gaan en daarna zien we wel weer. Twee negers op een paard kwamen aan met twee paarden. Opgetuigd en wel. Onze tienjarige begeleider zat op een paard, zonder zadel en alleen een bit met een touw eraan vast. De hele weg heeft hij vrolijk stuiterend op het paard gereden. Onder toezicht oog van vele belangstellende aan de andere kant van het hek zijn we te paard gegaan.
De receptioniste was nog even zo netjes om uit te leggen aan Rem waar het stuur was en hoe het allemaal werkte. Voor mij was het ook alweer echt heel wat jaartjes geleden dat ik op een paard heb gezeten, maar het voelde weer heerlijk.

We hadden besloten de tocht stapvoets te maken en als we in draf of galop wilden moesten we onze duim opsteken (hebben we tot op heden nog niet gedaan). Tuurlijk had Rem het grootste paard én het paard met een eigen wil, dus week zijn paard nogal eens af van het pad.

Eindelijk na wat stapjes op het paard was daar het ‘Hole in de wall’.

De foto’s spreken voor zich, maar denk daarbij dat deze foto’s heel wat voeten in de aarde hebben gehad om alle paarden halt te houden en iedereen in de juiste positie te krijgen. Rem is twee keer van paard gewisseld omdat zijn paard een bepaalde weg niet in wilde en begon te steigeren..Dus wisselen en op het makke paard, die begon na een tijdje ook weer moeilijk te doen en dus weer terug op het eerste paard.

Maar op het einde durfde Rem zelfs zonder handen op het paard te zitten 🙂
We hebben dat uur wel beleefd alsof het twee uur waren (wel waar voor je geld), maar desondanks was het echt super. Zelfs Rem vond het leuk (‘het zal niet mijn favoriete bezigheid worden’, aldus Rem) en na zijn pijnlijke achterwerk van de volgende dag, zal het tweede ritje op een paard wel even uitgesteld worden, denk ik….

De volgende dagen zijn we richting East London gereden, daar de stad bekeken, erg mooi aan de zee gelegen en zelfs een olifant aan de kant van de weg zien grazen. Zomaar in het centrum!

(Er was circus in de stad en de ollies mochten even aan de gemeentebomen knagen.)
Maandag zijn we weer rechtsomkeer gedraaid en in het meest favoriete badplaatsje van de Eastern Cape op de camping gestaan. Dit was echt een badplaatsje zoals je het ook ziet in Spanje, winkeltjes, een boulevard, nachtclubs en vele fastfood tenten.

Dit hele dorpje is vergeven van de appartementen en B&B en hotels die alle lange weekenden, feestdagen volgeboekt zijn. Het schijnt dan echt een drukte van jewelste te zijn in het dorpje. Nu was het rustig en was iedereen zich voor aan het bereiden op Pasen.

Een bord met het opschrift ´R35 Men´s cut´ buiten bij een kapperszaak was de aanleiding om Rem zijn toei weer bij te knippen en in model te brengen (´Waarom moet ik altijd naar een goedkope kapper?´) Dus om hem bij te staan heb ik ook maar meteen een knipbeurt genomen, die ook hard nodig was.
Voor 110 Rand (zo´n 15 euro) (voor diegene die nog steeds alles in guldens oprekenen is het meer dan 33 gulden en ja, vroeger kon je nog geknipt worden voor een tientje….)
hadden we met z´n tweetjes weer een nieuwe coupe en konden we weer verschijnen in de Komati Gorge.

De volgende dag weer naar onze eerste camping, Illovo beach, een strandwandeling gemaakt en hebben ons weer opgemaakt voor de terugreis, boodschapjes gedaan, zodat we nog heerlijk een dagje vrij in ons Zebra huis hebben totdat we weer hard aan de slag moeten….

Gelukkig hebben we een 4×4 anders waren we niet eens thuisgekomen, de bruggen staan nog steeds onder water en het was wel even spannend op de brug, het water kwam over de bumper heen….

Anyway, we zijn weer thuis en zijn weer klaar voor een vijfweekse werkperiode…alvorens we weer een paar daagjes vrij hebben.

[ngg_images gallery_ids=”46″ display_type=”ds-nextgen_royalslider”]

0

 likes / 0 Comments
Share this post:

Archives

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec