16
sep-2005

Vilankulos

Geen categorie   /  

Mozambique, Vilankulos

Vilankulos, wat een weg daar naar toe! Ontzettend slecht, vol met gaten in de weg, grote ‘potholes’ waar je dus echt niet met een wiel in moet rijden want dan is het snel over. In Mozambique zijn nog lang niet alle wegen gerepareerd na de burgeroorlog die er heeft plaatsgevonden en juist bij alle dorpjes waren er vele potholes, daar is natuurlijk veel gevochten en zijn er vele bommen en granaten gevallen. Zelfs sporen van tanks kun je op de wegen herkennen. De gevaarlijkste stukjes zijn de wegen met potholes die zijn gevuld en dan net die ene die niet is gevuld, als je daarin rijdt dan denk je echt dat je as afbreekt. En ben je echt opgelucht als de Sani nog verder rijdt.
Soms knalt er een gloednieuwe auto over de weg alsof er helemaal geen gaten in de weg zitten, deze auto’s hebben Mozambique-nummerborden en zijn het waarschijnlijk gewend. (Lease auto’s kennen ze hier denken we nog niet).
Maar goed, de weg naar Vilankulos hebben we overleefd en het was de moeite waard.
7 uur over 300km, lang niet slecht he?

Een camping met uitzicht op de Indische Oceaan en een markt waar van alles te krijgen was van groente en fruit tot en met de geïmporteerde plastic slippers uit China en natuurlijk de garnalen, waar Mozambique bekend om staat,
Ze kwamen natuurlijk op de ‘patron’ (baas) af, maar Rem stuurde de verkopers met de grote koelboxen met de garnalen naar mij toe.
Eerst keek ik heel huiverig in de koelbox, maar omdat we nu al enkele maanden in Afrika zijn, ben ik wel wat gewend. De koelbox lag helemaal vol garnalen en bedekt met een laag water, het ijs was inmiddels al gesmolten.
De garnalen zagen er goed uit, roken goed en waren vooral erg goedkoop. De grootte van de garnalen verschilde nogal van king tot queen. Om risico te spreiden en omdat er wel 20 man om ons heen stonden en ons allemaal iets wilde verkopen hebben we van twee verschillende garnalenverkopers gekocht.
Op naar de camping met onze eerste garnalen aankoop van de markt. Ook al zouden ze niet smaken, de aankoop was al een hele belevenis. Nadat alle garnalen gepeld waren, heb ik ze even gemarineerd in Portugese olijfolie en wat sojasaus, en met het ruisen van de oceaan op de achtergrond heb ik ze gebakken.
Om eerlijk te zeggen het was een feest, de heerlijkste garnalen ooit! Verser dan dit kan dus echt niet! Dezelfde dag gevangen en gegeten.
Ik had verwacht dat ik het leeuwendeel zou krijgen van de garnalen, maar we moesten zelfs tellen om te delen, zo lekker vond Rem ze. Eindelijk een keertje garnalen hoe ze echt smaken, vers!
De volgende dag hebben we natuurlijk voor beide een riante portie garnalen op de markt gekocht.

[ngg_images gallery_ids=”35″ display_type=”ds-nextgen_royalslider”]

0

 likes / 0 Comments
Share this post:

Archives

> <
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec
Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec