Gastvrij Suriname

[google-map-sc width=”200″ height=”200″ align=”right” zoom=”6″]Zo, hier eindelijk weer een berichtje van ons. We zijn nu al zo’n twee weken in Suriname en hebben al gaandeweg hierheen besloten dat dit het eindpunt is voor onze autoreis door Zuid-Amerika. De reis gaat wel verder, maar de Fjord niet. Vandaag hebben wij hem verkocht aan een Belgisch koppel die ‘m gaan terugrijden naar Chili.

We hebben ons afgelopen twee weken prima vermaakt in Suriname, we zijn na een mooie rit vanuit Guyana, waar we met een veerboot moesten oversteken, in één keer doorgereden naar Paramaribo. Hier hebben we een schitterend appartement gevonden waar we heerlijk hebben uitgerust. Uitgerust? Ja, we waren na de lange reis met alle indrukken en ervaringen toch behoorlijk vermoeid geraakt en dat konden we er hier eens mooi uit laten komen.

Het is een geweldige ervaring om na alle Spaanstalige landen (waar we niemand verstonden) nu weer lekker Nederlands te praten in een land dat in geen enkel opzicht op Nederland lijkt. Wel, misschien de vele kanalen en sloten langs de wegen met alle sluizen. Overal in het land waar het is bewoond, zijn er sloten gegraven langs de weg. Ook de Nederlandse koeien die staat te grazen in het weiland, doet enigzins denken aan Nederland.

Maar de warmte en de bijbehorende regenbuien zijn pittig. Dit omdat het erg warm is, sinds we aan zijn gekomen heeft het elke dag geregend. Dan opent de hemel zich en stort het naar beneden. Omdat niet alle wegen goed zijn aangelegd, stroomt het water op de weg en vormt zich een ware rivier. Dus maar goed dat we een 4×4 hadden en we nergens meer bang voor waren.

Op Koninginnedag was en een groot feest bij het Torarica Hotel. We hebben het in Nederlandse stijl gevierd, met kaasblokjes, Hollandse nieuwe en natuurlijk bitterballen. Wat een feest was dat! Band uit Nederland, Oranje T-shirt van de sponsor KLM en de voetjes op de vloer. Leuke mensen ontmoet (waar we ook in het mooie appartement hebben geslapen).

We zijn uiteraard het binnenland in geweest, we zijn de Brownsberg opgereden, waarschijnlijk de slechtste weg van Zuid-Amerika, en gelukkig regende het toen niet want anders was het niet gelukt. Terwijl we op de weg reden zagen we nog een zwarte jaguar oversteken, we keken elkaar aan en zeiden: “zag jij dat ook?”.
Want hij was ook zo weer verdwenen in de dikke jungle. Het schijnt dat het erg zeldzaam is dat je ze ziet. Dus we hebben wel geluk gehad, het is ook hier weer net als op safari, waren we 1 minuutje later of eerder geweest dan hadden we we de zwarte jaguar niet gezien.

Bovenop de Brownsberg hadden we een schitterend uitzicht over het Van Blommensteinstuwmeer ofwel het Brokopondostuwmeer (je mag kiezen), het meer is ontstaan door de aanleg van de Afobakadam, waardoor een gebied zo groot als de provincie Utrecht onder water is komen te staan. Omdat de bomen niet gekapt zijn die er stonden geeft het nu een heel bijzonder gezicht, allemaal dode boomstammen die uit het water omhoog steken. Dit stuwmeer is gebouwd om elektriciteit op te wekken voor de aluminium productie die hier plaatsvond.
Nu wordt de elektriciteit grotendeels in Paramaribo verbruikt.

Naast deze tocht hebben we natuurlijk de afgelopen weken de alom bekende en befaamde Surinaamse keuken ontdekt en veel gegeten. Op aanraden hebben we verschillende tentjes aangedaan. Surinaamse roti (van de Hindoestaan) bij Roopram, heerlijke nasi, bami met kip, kroepoek en natuurlijk gebakken banaan, bij Sarinah’s en Mirosso in Blauwgrond. Ook de hier bekende Saoto soep gegeten, en niet te vergeten broodje Pom, naast de heerlijke broodjes Hollandse kaas die ze hier hebben. Culinair gezien is dit wel een van de hoogtepunten van Zuid-Amerika. Misschien ook omdat het voor ons bekende gerechten zijn die we nu hier eindelijk in Suriname konden eten. We hebben echt gesmuld en ook veel eten moeten blussen met een biertje 🙂

Uiteraard hebben we Fort Zeelandia nog bezocht, het fort waar de eerste mensen, na de Indianen, zijn gesetteld, met de uitleg van de gehele historie. Enorm interessant. Suriname staat ook de de kijker in Europa om natuurlijk de beruchte december moorden. Tijdens de rondleiding wordt het wel genoemd maar niet te lang bij stilgestaan. We kregen wel een naar gevoel toen we bij de muur stonden waar de kogels van de executies uit de muur zijn gehaald…

Verder hebben we nog Ford Nieuw Amsterdam, Domburg, Groningen, Alkmaar en vele andere Nederlandse dorpen bezocht, maar geen enkel dorpje deed ons aan de gelijknamige plaatsen in NL denken 😉

Nu gaan we op weg naar Curacao waar we een paar nachten verblijven om door te vliegen naar Aruba.
Na deze eilanden vliegen we richting Miami waar we nog een Amerikaanse toer gaan doen.

Dus we gaan ons ook de komende weken die ons nog resten niet vervelen, en houden jullie op de hoogte!

[ngg_images gallery_ids=”106″ display_type=”ds-nextgen_royalslider”]

6 gedachten over “Gastvrij Suriname”

  1. Jeeeee, eindelijk weer een berichtje van Rem en Nicole…!! 🙂 Het ziet er allemaal weer super uit zeg. En heeeeerlijk, al dat lekkere eten! Ik heb maar niet tegen Wiets gezegd dat jullie Surinaams roti aan het eten zijn, want dan neemt hij het eerste vliegtuig naar Suriname toe ;-). Vind het ook altijd heel grappig om te zien dat je dan honderden kilometers van huis bent, maar wel in het oranje met kaasblokjes op Koninginnedag! Ook super trouwens dat jullie de auto weer hebben kunnen verkopen aan een ander stel! En lekker, in Curacao kunnen jullie gewoon verder Nederlands blijven praten. Veel plezier daar weer, gaan jullie ook nog duiken?

    Dikke knuffel,
    Siska

  2. Gerard & Ria

    Hoi samen daar.
    Ongelooflijk, als we de foto’s zien, zoals jullie daar vertoeven.
    We kunnen alleen maar zeggen, ga zo nog maar effe door.
    Wij weten ondertussen dat de hemel op aarde ook niet in Sinttaarte is.
    We blijven jullie volgen met de groeten van Gerard, Ria, Gertjan.

  3. Gerard & Ria

    Jaja, zo gaat dat.
    Ik ben er door Ria wel even op gewezen dat ik iets vergeten ben.

    Nicole, Van Harte gefeliciteerd nog op de 16e met je verjaardag.

    Tot dan

    Gerard

  4. ;willy+anny

    hallo beste zuidamerikanen we zijn 50+ dus mogen we wel eens wat vergeten nicole nog proficiat
    geweldig wat jullie al allemaal gezien en beleefd hebben
    wij beleven het een beetje mee via de foto’s
    nog een paar fijne weekjes en tot ziens.
    willy + anny.

  5. Wieb en Rob

    Hey niek, volgens mij zijn we wat vergeten………shoot: dat gebeurt ons nou nooit. Anyway: dit keer binnen de range van 5 dagen. Onze beste score tot nu toe dit jaar.
    He sorry man, geniet er van en we drinken er een op je!!!!!

  6. Hola Nicole en Remko

    Een beetje dankzij jullie praktische info over de aankoop van een auto in Chili zijn we nu reeds 3 maanden de trotse eigenaars van een VW-busje waar we al een super tijd mee beleefd hebben. Ik lees op jullie blog dat jullie tot Suriname met jullie Ford zijn gegaan; Super!!! Zelf door Venezuela.
    Er staat ook in jullie blog dat de Ford verkocht is aan belgen. Ik dacht dat het enkel mogelijk was terug te verkopen in Chili indien aangekocht in Chili. Hoe hebben jullie hem toch in Suriname kunnen verkopen?

    Alvast bedankt en geniet nog verder
    Anita en Nat

Reacties zijn gesloten.