Salar de Uyuni in Bolivia

[google-map-sc width=”200″ height=”200″ align=”right” zoom=”6″]
Voordat we aankwamen bij Uyuni hebben we veel uitdagingen gehad met tanken, in het National Park hebben we gelukkig 25 liter kunnen kopen en handmatig in de tank kunnen gooien. Voordat we bij Uyuni waren moesten we ook nog een keertje tanken. Maar het geval wil dat de Boliviaanse regering de benzine subsidieert en dat alleen bepaalde tankstations aan buitenlanders mogen verkopen, het gaat om de kentekenplaat. Wij hebben natuurlijk een Chileense kentekenplaat op de Fjord. Dat buitenlanders 3x zoveel betalen, dat wisten we al.

In het dorpje San Cristobal was er dus geen geautoriseerd tankstation en er hingen camera’s om dit te controleren. (Of dat nu alle videobanden gecontroleerd zouden worden, is nog maar de vraag). Maar we kregen niets, de pompbediende was resoluut, NIETS.
Als pragmatische Nederlanders vroegen we naar een andere oplossing, er werd aan ons uitgelegd dat er ergens achteraf nog wel iemand benzine verkocht. Helaas dat tentje konden we niet vinden. Dus uiteindelijk bij een garage een jerrycan geregeld (met slang) en naar de pomp gereden, de auto hadden we aan de weg laten staan zodat we niet met de kentekenplaat op film vastgelegd zouden worden.
De pompbediende zag dit en begon weer druk te gebaren en ‘NO’ was weer het antwoord.
Toen wist ik het niet meer en ben weer naar het kantoor naar binnen gegaan en nogmaals alles uitgelegd dat we toch echt benzine nodig hadden en we GEEN Chilenen waren, (ligt hier nogal gevoelig). Uiteindelijk, want ik ging nergens heen kwam er een andere man mee bemoeien en samen met de kantoorbediende hebben ze tegen de pompbediende gezegd dat ze het zelf wel zouden doen. De auto mocht voor de pomp staan en zij gingen voor ons tanken. Uiteindelijk hielp de pompbediende ons ook, maar niet van harte. We gaven het afgesproken bedrag en konden we uiteindelijk onze reis vervolgen. We hebben overigens wel getankt tegen de Boliviaanse koers, en niet de Internationale koers (x3).

Toen we aankwamen in Uyuni was overal de stroom uitgevallen. Banken en sommige restaurants hadden generatoren, maar de tankstations niet. Dus op de dag van vertrek hebben we eerst 3 uur in de rij gestaan en toen zijn we op zoek gegaan naar een tentje waar ze benzine verkochten. Daar hebben we gelukkig handmatig 40 liter in de auto kunnen gooien, zodat we onze trip konden vervolgen.

Na dus wat spannende dagen, was eindelijk het hoogtepunt van de 3-daagse tour daar, de wereldberoemde en 1 na grootse zoutvlakte van de wereld: Salar de Uyuni in Bolivia.

Omdat het Boliviaanse winter is, was de zoutvlakte niet droog maar stond daar water in. Ieder seizoen heeft natuurlijk zijn unieke eigenschappen.

Vanuit het dorp Uyuni zijn we naar de zoutvlakte gereden, zo’n 30 km verder. Om op een soort plateau te komen, waar minder water op stond, moesten we, je raadt het al, door water rijden. We waren er in de middag en de zon scheen mooi over de zoutvlakte. We zagen op het plateau verscheidene toerauto’s staan en we zijn gaan varen. Heel voorzichtig reden we naar het plateau alwaar we schitterende foto’s hebben gemaakt. De ironie is ons niet ontgaan dat Remko juist met zijn blote voeten op de grootste zoutvlakte van de wereld staat.

Aan de rand van de zoutvlakte staat een zouthotel, waar alles van zout is, de bedden, stoelen en tafels. Wij hebben daar alleen wat gedronken en de nacht voor het hotel doorgebracht in de auto..

[ngg_images gallery_ids=”93″ display_type=”ds-nextgen_royalslider”]

4 gedachten over “Salar de Uyuni in Bolivia”

  1. Wow, wat een adembenemende mooie foto’s weer zeg. Ontzettend gaaf!! Vond trouwens het vorige verhaal met de auto door de rivier in Bolivia ook adembenemend, maar dan op een andere manier… sjemig, dat moeten jullie niet te vaak doen hoor, is niet goed voor mijn hart :-).

    Drie keer raden wie er trouwens gisteren bij ons voor de deur stond…. Je ouders Nicole! Wiets heeft een heerlijk Yves Rocher pakketje in ontvangst mogen nemen. Echt super lief!!!! Heel erg bedankt! (jullie hebben volgens mij helemaal niet veel aan de Brazilie Lonely Planet gehad, maar goed :-). Onze douche ruikt in ieder geval weer heerlijk naar het nieuwste luchtje van Yves Rocher!

    Dikke knuffel,
    Siska

  2. Petje af hoe jullie het brandstofprobleem hebben opgelost. Chapeau !!!
    Het klinkt eentonig maar weer mooie foto’s en verhaal. Liefs

  3. wat jammer dat jullie de zin “De ironie is ons niet ontgaan dat Remko juist met zijn blote voeten op de grootste zoutvlakte van de wereld staat.” al hadden toegevoegd en daarmee de gras voor mijn voeten hebben weggemaaid 😉

  4. Miranda en gert jan

    Haha, ook wij hadden een leuk zout grapje! Zo jammer:) wat een fantastische foto’s weer. Lijkt een adembenemend mooie plek! Jullie zien er ook goed uit, doet jullie goed al dat vakantievieren.

Reacties zijn gesloten.